ΑΝΕΡΓΙΑ

Αποτελεί ανησυχητικό φαινόμενο η δυσκολία στην αντιμετώπιση της ανεργίας, φαινομένου που μέχρι σήμερα απειλούσε περισσότερο τους νέους και τις γυναίκες, αλλά πλέον θα αρχίσει να απειλεί μεγάλα στρώματα των αστικών πληθυσμών για λόγους που άπτονται της εξελίξεως της τεχνολογίας και της αναδιατάξεως των διεθνών επενδυτικών κεφαλαίων. H αύξηση της ανεργίας και η εξαφάνιση πολλών καλοπληρωμένων και σταθερών θέσεων εργασίας οφείλεται σε τρεις αλληλοσυνδεόμενους παράγοντες.

Πρώτον, σε μακροπρόθεσμα μακροοικονομικά φαινόμενα, τα οποία δεν επιτρέπουν τον κατάλληλο ρυθμό αναπτύξεως, αλλά και στην εφαρμογή νέων τεχνολογιών που βασίζονται στην τελευταία λέξη της επιστημονικής εξελίξεως, τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα την επανατοποθέτηση των επενδυτικών κεφαλαίων σε άλλα σημεία της παγκόσμιας αγοράς. Ολοένα και λιγότερες εταιρείες κυριαρχούν σε όλο και μεγαλύτερα τμήματα της παγκόσμιας αγοράς και σε διαφόρους τομείς, καθώς τα εθνικά σύνορα και οι εισαγωγικοί δασμοί καταπίπτουν, με αποτέλεσμα τις αλλαγές στις συνθήκες εργασίας και στους τόπους συγκεντρώσεως των επενδύσεων. Δεύτερον, η ακατάπαυστη εφαρμογή της τεχνολογικής εξελίξεως έχει αφανίσει θέσεις εργασίας και, εκ παραλλήλου, έχει μειώσει το επίπεδο διαβιώσεως των εργαζομένων, καθώς οι πολυεθνικές εταιρείες μετατοπίζουν από άποψη χώρου τις παραγωγικές τους δραστηριότητες.
Και τρίτον, οι εταιρείες επιδιώκουν πλέον σε ορισμένες βιομηχανικές χώρες, όπως οι Η.Π.Α., τις ανειδίκευτες και φτηνές θέσεις εργασίας, καθώς ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη δραστηριοτήτων αναπτύσσεται σε άλλες χώρες όπως η Ινδία και η Κίνα, όπου η εργασία είναι εξειδικευμένη και φθηνή έως πάμφθηνη.
Όλες οι αντιφατικές τάσεις που σχετίζονται με την αναδιάταξη του παγκοσμίου κεφαλαίου και της ηλεκτρονικοποιημένης εργασίας οδηγούν στα ίδια συμπεράσματα για όλους τους εργαζομένους: ανεργία, υποαπασχόληση, μείωση της εξειδικευμένης εργασίας, μείωση αμοιβών. Πρόκειται για αλλαγές που οφείλονται στην εξέλιξη της τεχνολογίας, οι οποίες διαταράσσουν τους χώρους εργασίας και τις παραδοσιακές παραγωγικές και εργατικές συνθήκες. Δυστυχώς, παρά τις αρχικές προβλέψεις, η υψηλή τεχνολογία συμβάλλει στην καταστροφή περισσότερων θέσεων εργασίας απ΄ όσες δημιουργεί ή θα δημιουργήσει. Η νέα τεχνολογία έχει λιγότερα εργοστασιακά τμήματα και λιγότερους εργάτες στις γραμμές παραγωγής. Η εξέλιξη αυτή αφορά τόσο τους απλούς εργάτες όσο και τους διευθυντές τους. Ο αυτοματισμός απαιτεί και λιγότερους εργάτες και λιγότερους διευθυντές.
Πρέπει να υπερβούμε την αντίληψη της πλήρους εργασιακής απασχολήσεως, κινούμενοι προς το αίτημα του ελεύθερου χρόνου δημιουργικής απασχολήσεως σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα βήματα προ αυτήν την κατεύθυνση είναι η μικρότερη εβδομάδα εργασίας, η ανάγκη περιορισμού των εργασίμων ωρών, οι ρυθμίσεις που θα αποτρέψουν την έξοδο των κεφαλαίων, η καθιέρωση της εκπαιδεύσεως ως δικαιώματος παρά ως προνομίου, η εξασφάλιση ενός σταθερού εισοδήματος για όλους όσους επιθυμούν να προσφέρουν στην κοινωνία, η θέσπιση νέων κινήτρων πέραν του κέρδους, η αναδιανομή του εργατικού φόρτου, η βελτιστοποίηση της οργανώσεως των δημόσιων υπηρεσιών με μείωση των υπαλλήλων και του κόστους συντηρήσεως του δημόσιου τομέα της οικονομίας και η αύξηση της ηλεκτρονικοποιήσεως των υπηρεσιών.
Γίνεται αντιληπτό ότι ομιλούμε για κάποια άλλη μορφή κοινωνίας. Ναι, ο σύγχρονος κόσμος θα μας οδηγήσει σε νέους τύπους κοινωνιών και οικονομιών. Μια νέα μορφή κοινωνίας θα ξεπροβάλλει μέσα από την κατάπτωση των σύγχρονων κοινωνιών. Θα είναι η υπερολιστική κοινωνία της συνυπάρξεως των αντιτιθέμενων συμφερόντων, της αμβλύνσεως των κοινωνικών διαφορών, της βελτιστοποιήσεως της διαχειρίσεως των κοινωνικών και ενεργειακών πόρων, του συνδυασμού ζην και ευ ζην, της διαρκούς εκπαιδεύσεως όλων των ανθρώπων, της διαρκούς επικοινωνίας μέσα από τα δίκτυα, της καλοπροαίρετης διεθνούς συνεργασίας. Αυτή η κατεύθυνση της πραγματικότητας έχει ήδη διαφανεί για όσους μπορούν να δουν πίσω από τα φαινόμενα. Αλλά συνυπάρχει με την τρέχουσα κατεύθυνση της εξειδικεύσεως και της απαιδείας, της κυριαρχίας ορισμένων συμφερόντων πάνω σε άλλα, της εντάσεως των κοινωνικών διαφορών, της πνευματικής αποβλακώσεως, της διατηρήσεως του νόμου της ζούγκλας, όπου ο ισχυρότερος εξοντώνει τον λιγότερο ισχυρό...